HIKING THE HIGHLANDS
Hoe wild en warm we welkom zijn
in dit onbuigzaam woeste land,
vertellen ons de hoge paden
al na een eerste fraaie dag
tussen de groene hooglandbergen.
De puurheid van het wandelen
tussen getuigen van de tijd
en onvermoede vergezichten
die parelend van verse regen
ons blakend fris begroeten,
houden monter onze ogen open
en warmen ons blij gemoed.
In een bonte groep van gezellen
en steengoede gidsen
met goesting en een kloeke tred,
verkennen wij de hoge landen,
de meren en de steden
van dit zo wonderlijk juweel.
Wij linken tochten aan geschiedenis,
de oudheid aan soms wrede strijd,
de lekkere geneugten van dit land
aan authentieke schakels
tussen cultuur en eigenheid.
Tussen de hoge volle glazen
weerklinkt hier na het maal dan ook,
gevoed door breekbare ballades,
erkentelijk een woord van dank
om deze klaterende dagen tussen
hemelboog en regenvlagen
in dit gastvrije, pure land.
Land of my high endeavour,
land of the shining river
Land of my heart forever,
Scotland the brave.
Hoe moeder sprak
naar Carol Ann Duffy ‘The way my mother speaks’
Ik herhaal haar zinnen in mijn hoofd
of rustig in mijn adem,
zo zachtjes als een zomerdag.
De dag en altijd.
De dag en altijd.
De trein rijdt deze langzame avond
door het Schotse land
op zoek naar de juiste lucht,
te blauw, ingeruild voor koel grijs.
Mijlenlang heb ik gezegd:
Hoe is het? Hoe gaat het?
Zoals ik dingen zeg als ik denk.
Niets is stil. Niets is niet stil.
Hoe is het? Hoe gaat het?
Alleen vanavond ben ik blij
en verdrietig als een kind
dat aan het einde van de zomer stond
en het schrale uitgeleefde netje
in een naïeve groene vijver dropte.
De dag en altijd.
De dag en altijd.
Ik heb heimwee,
ben vrij, verliefd
op de wijze waarop
mijn wijze moeder sprak.
Paul Vereecken 2026
NESSIE
Een snelle trein van wolken
zet hemelsluizen grijnzend open
en draait ze prompt weer toe
als broeder zon het brede dal
-voor even toch- fraai glanzen doet.
Het kleine sterke berkje
buigt wel maar zal niet plooien
zolang het monster op het meer
de kinderen doet dromen
van weer een spannend avontuur.
Je hoeft verhalen niet te kopen
maar je beleeft ze wel eens hier,
van dag tot dag en uur na uur.
Of ’s avonds bij een goed glas bier.
PV, Inverness, 05 juni 2025
BELOFTE (voor Basil, ° 05 juni 2026)
Ook in Schotland leven bomen
in een koelte die verlost.
Naast de klaterende beken
strekken zij hun ruige armen
naar het opschietend geweld
om tussen dik bemoste takken
plaats te maken voor de zon
die hier in het zout en breekbaar woud
in het land van de helende luchten
de hoop tot op de bodem straalt.
Als straks weer erica haar paarse blos
tussen de scherpe rotsen strooit
en laatste plakken sneeuw ontdooit,
bedwelmen ons haar fijnste geuren
die opstaan uit een bed van mos.
En naast de heldere rivieren
bereiken wij -voldaan zoals dat heet-
een rustplaats voor ons nagenietend lijf,
terwijl een late middagzon
haar stralen tussen takken morst.
Straks, bij een gastvrij avondmaal
vinden wij snel elkaar terug.
Wij slapen en dromen of wachten
op een nieuwe groene dag zonder zorgen
op de jonge belofte van de prille morgen.
Pv, 05 juni 2026
